#234 Lubię jesień

Od kilku dni powtarzam sobie w myślach: „Lubię jesień, lubię jesień, przecież lubię jesień!” i to nie jest żadna gra z podświadomością, naprawdę lubię!

ALE… chyba czas przyznać się przed sobą, że najbardziej lubię tę jesień w złotych kolorach, słoneczną, ciepłą i łaskawą. Taką, która pozwala jeszcze przez chwilę udawać, że lato wcale nie odeszło na dobre. Kiedy jednak jesień zaczyna wyglądać tak jak dzisiaj, moje lubienie wystawione jest na próbę.

ALE! Od czego mamy włoską muzykę, jeśli nie od tego, żeby w takie dni jak dzisiejszy choć na chwilę przywołać słońce albo nadać naszej melancholii nieco bardziej wyrazistą ścieżkę dźwiękową?