#233 Bentornata

Jednym z moich ulubionych włoskich słów jest „bentornata”. Wypowiedziane z tym charakterystycznym spojrzeniem, uśmiechem i przypieczętowane uściskiem - najpierw dłoni, potem pełnym przytuleniem. Kiedy to słyszę, czuję jakby zagubiony kawałek mnie wracał na swoje miejsce. No właśnie, bo to chodzi przecież o powroty. „Bentornata”, czyli witaj z powrotem! Dobrze, że wróciłaś, dobrze, że już jesteś!
Nie wiem, kiedy przestałam do Włoch jeździć, a kiedy zaczęłam wracać. Ale to, co czuję na pewno, to że z każdym kolejnym powrotem coraz mniej czuję się kimś z zewnątrz. I choć jest we mnie jeszcze wiele ciekawości, chęci poznania tego, czego jeszcze nie znam, pojechania tam, gdzie jeszcze nie byłam, to potrzeba wracania jest ostatnio silniejsza.

A jak jest u Was? Jeździcie do Włoch, czy wracacie? A może jedno i drugie?