Nie uszlachetnia

Nie zawsze daje się zmierzyć, zobaczyć na zdjęciu rentgenowskim czy potwierdzić wynikami badań. Bywa bagatelizowany, traktowany jak nieodłączna część choroby, starzenia się albo coś, co po prostu trzeba wytrzymać. Tymczasem przewlekły ból może stać się chorobą samą w sobie, odbierając zdolność do pracy, niszcząc relacje i podporządkowując sobie całe życie. Dlaczego zatem wciąż tak często oczekujemy od cierpiących cierpliwości zamiast zapewnić im skuteczną pomoc?

W dzisiejszym „Placu na Rozdrożu” przyjrzymy się polskiemu systemowi w kontekście leczenia bólu, a także społecznym i kulturowym przekonaniom, które wpływają na to, jak traktujemy cierpienie swoje i innych. Dlaczego pacjenci latami szukają diagnozy i odpowiedniej terapii? Skąd bierze się nieufność wobec bólu, którego nie potrafimy obiektywnie potwierdzić? Dlaczego wciąż zdarza się, że osoby cierpiące słyszą, iż przesadzają, a ich dolegliwości są „tylko w głowie”? Porozmawiamy o granicach współczesnej medycyny, możliwościach leczenia, roli psychiatrii i psychologii oraz o tym, co należałoby zmienić, by ulga w cierpieniu nie zależała od determinacji, wiedzy i zasobności portfela pacjenta.

Punktem wyjścia będzie reporterska książka „Nie uszlachetnia. O leczeniu bólu w Polsce”, która oddaje głos osobom żyjącym z bólem i stawia pytania o sposób funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej. W rozmowie wezmą udział jej autorka, reporterka i dziennikarka Anna Kiedrzynek oraz eksperci: dr Gniewko Więckiewicz, psychiatra, znany jako @doktorodnarkotykow oraz Anna Łotowska-Ręczmień, anestezjolożka, specjalistka leczenia bólu, prezeska fundacji „Nie musi boleć” @niemusibolec