Plac na rozdrożu

“Jest jakiś urok ulotności w tych wczesnostyczniowych biegaczach. Jak te ćmy, co opuszczają kokon i są wśród nas przez dwa tygodnie” - taki wpis zamieścił jeden z moich znajomych w mediach społecznościowych. Zrobił mi dzień, więc dzielę się z Państwem. Oblężenie zajęć jogi, czy tłumy na siłowni świadczą o tym, że noworoczne postanowienia mają się w narodzie nadal całkiem nieźle. “Schudnę, rzucę palenie, znajdę lepszą pracę, miłość życia, będę lepszą wersją siebie…” I tak co roku. Wpadamy w te pułapki, aby po jakimś czasie przeżyć gorycz rozczarowania, pretensji do siebie, a czasem do świata. A gdyby tak postanowić sobie, że w tym roku będzie inaczej? Może zamiast wziąć się w garść, tym razem weźmiemy się w ramiona, jak podpowiada w książce “Lowizm, czyli na szlaku po ulgę”, a także w swoich przestrzeniach “sołszialmidyjskich” Filip Cembala? Razem z Filipem - Osobną Osobą, twórcą, poszukiwaczem ulgi, dyplomowanym aktorem i wokalistą, niedyplomowanym pisarzem i jak sam o sobie mówi: bigosem ludzkim będziemy szukać klucza do noworocznych postanowień, zabarwionych ulgą, przyprawionych czułością, o smaku ulubionego dania naszego gościa - dania sobie spokoju.

Zapraszam serdecznie. Ola Żaczek-Świstak.