Wiedeń

Wiedeń, lato 1829 roku. Dziewiętnastoletni Fryderyk Chopin po raz pierwszy opuszcza Warszawę i rusza w świat. Miasto Mozarta, Haydna i Beethovena przyjmuje młodego Polaka z ciekawością. Kiedy rok później Chopin wraca do Wiednia, atmosfera jest inna. Koncerty są odkładane, wydawcy zwlekają, honoraria topnieją. W listach do przyjaciół Fryderyk zapisuje frustrację i samotność, tęsknotę za Warszawą i niepokój o los ojczyzny, w której właśnie wybuchło – a potem upadło – powstanie listopadowe. Z tego czasu pochodzi Etiuda c-moll op. 10 nr 12, później nazwana „Rewolucyjną” – muzyczna reakcja na wiadomość o klęsce powstania i utracie nadziei. Dziś w parku Schweizergarten w Wiedniu stoi pomnik La Note Bleue – Niebieska nuta, autorstwa Krzysztofa Bednarskiego. To współczesny hołd dla kompozytora, którego muzyka wciąż brzmi w tym mieście.