Chris Botti w rozmowie z Martą Kulą

Chris Botti – jedni kochają, drudzy… nie słuchają. Dla jednych jego gra to jedyna dopuszczalna ilości jazzu w jazzie, dla innych - z jazzem nie ma nic wspólnego.



W rozmowie z Chrisem byłam ciekawa jego stosunku do standardów jazzowych, do których nieustannie wraca. Czego w nich szuka, co go zachwyca, jak znajduje w nich przestrzeń dla siebie?



Pytałam go o zawieszenie między światem popu i jazzu, bo od lat między tymi światami funkcjonuje. Ciekawiła mnie barwa jego gry i to, ile w niej jego włoskich korzeni i bel canto. Zapytałam o Stinga, zapytałam też o Tomasza Stańko, bo jakże mogłam nie zapytać.