Co łączy Sachalin, Japonię i Krupówki? Otóż Bronisław Piłsudski, czyli starszy brat Marszałka. W Japonii uczą się o nim dzieci. W Polsce znają go głównie naukowcy i muzealnicy. A szkoda, bo jego historia brzmi jak gotowy scenariusz do filmu. Petersburg, rok 1887. Miał 20 lat, gdy za spisek przeciw carowi zesłano go na drugi koniec świata. Mógł tylko liczyć dni do wolności. Zrobił coś zupełnie innego. Tę niezwykłą historię przybliżymy słuchaczom Radia 357 podczas audycji Kieruj się na południe, którą poprowadzi Robert Zembrzycki. W środę 4 listopada, między 9:00 a 12:00, będziemy nadawać z kawiarni Muzeum Tatrzańskiego przy słynnych zakopiańskich Krupówkach.
Bronisław Piłsudski zaczął słuchać rdzennych mieszkańców wyspy: ich języka, pieśni i opowieści. Nagrywał je na wałki fonograficzne, żeby nie przepadły – na długo zanim w Polsce zabrzmiało radio. Potem przyjechał pod Tatry i z tą samą uważnością słuchał górali. Zbierał, zapisywał, zarażał pasją. Kiedy wybuchła wojna, musiał wyjechać – i do Zakopanego już nigdy nie wrócił. Ale to, co tu zebrał, zostało.
Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem obchodzi Rok Bronisława Piłsudskiego w 160. rocznicę urodzin. A my? Teraz nasza kolej, żeby posłuchać. W środę 4 listopada Robert Zembrzycki poprowadzi „Kieruj się na południe” prosto z kawiarni Muzeum na Krupówkach.
W programie:
🧭 Bronisław Piłsudski – człowiek, który umiał słuchać,
🖼 wystawa „Blisko ludzi”, na której od 7 listopada po raz pierwszy zobaczycie jego zbiory w całości,
🏛 Muzeum Tatrzańskie i jego miejsce w życiu Zakopanego,
💬 rozmowa o tym, czym jest dziś muzeum i czego od niego oczekujemy.
Piłsudski był blisko ludzi. My też chcemy – dlatego audycja jest otwarta, bez zapisów. Wpadnijcie na kawę, usiądźcie obok i posłuchajmy razem!
A od 7 listopada zapraszamy na wystawę „Blisko ludzi” – zorganizowana w 160. rocznicę urodzin wybitnego etnografa przypomina mało znaną działalność badawczą i muzealną prowadzoną w latach 1911–1914 pod Tatrami. Głównym elementem prezentacji jest kolekcja etnograficzna zebrana przez Piłsudskiego, po raz pierwszy pokazana w całości, a także wybrane przedmioty zgromadzone przez jego współpracowników. W zbiorze tym, jak w soczewce skupiają się idee towarzyszące jego pracy: wspólne działanie, by ratować to, co bezpowrotnie ginie, bliskie poznanie i zrozumienie ludzi, dokumentowanie życia przeszłego i teraźniejszego we wszelkich jego przejawach. Kuratorką wystawy jest Anna Kozak.
